Perfect Proof

We streven naar dezelfde gezamenlijke doelen, we hebben dezelfde waarden hoog staan en hechten beide waarde aan traditie. Toch hebben we het bijna nooit over wat wij daadwerkelijk 'geloven'. Met deze tekst probeer ik haar een inkijkje te geven in de ideeën rondom geloof waar ik persoonlijk mee worstel. De onzichtbaarheid en onbereikbaarheid van datgene dat wij 'God' noemen en mijn geloof dat de realiteit waarin wij leven zelf altijd een betere maatstaaf is voor die god dan welk geschrift dan ook. Daarbij denk ik ook aan Job, die in zijn frustratie spreekt van de machts gods, die de hele schepping erkent en belichaamt: 7 Maar vraag toch de dieren, en elk van hen zal het u leren; of de vogels in de lucht, en die zullen het u bekendmaken; 8 of spreek tot de aarde, en die zal het u leren, en de vissen in de zee zullen het u vertellen. 9 Wie weet van dit alles niet dat de hand van de HEERE dit gedaan heeft? (Job 12:7-9)

Betekenis ervaren we allemaal, maar de bron van wat het leven zin geeft, die is niet makkelijk aan te wijzen. Uiteindelijk komt waarde uit waar wij nu zijn en wat dat betekent voor waar wij uiteindelijk heen willen. Wat we dromen is hier dan ook onze ambitie.

Ik heb geen antwoord op die ene vraag: "Waarom?". Wat betekent "the worlds collide" in dit vers? Daar heb ik ook geen direct antwoord op. Wat ik probeerde te stellen hier is dat ik geen antwoord heb op de grootst voor te stellen vragen: werelden die botsen klinkt episch. Daarnaast vond ik collide terug in een rijmwoordenlijst en moest ik het gebruiken omdat ik het zo'n vet woord vond. Is er uberhaupt één goed antwoord op de vraag waarom? Of kunnen we alleen de vraag stellen en in het zoeken naar een antwoord de betekenis vinden? Misschien is dat antwoord wel een keuze - misschien is het aan ons om te beslissen wat het antwoord is. Daarom: "Als geloof is leren hoe te kiezen voor wat het meest écht is, en wat ons verder helpt [...]". In dat geval is mijn antwoord dat ik de rest van mijn leven met jou door wil brengen. Dat geeft mijn leven de betekenis waar ik naar op zoek ben.

Weer de 'grote' vragen: Hoe begon de tijd? Of was die er altijd al. Zijn heilige schriften wel zo fundamenteel als ze soms worden voorgehouden? Of veranderen ze iedere keer dat we ze vertalen of bespreken?

Dit zijn het type vragen waar ik heel lang over na kan denken. Daarin zit ik soms zo in de wolken dat ik bezig ben met zulk niet te omvatten concepten als de oneindigheid dat ik wel eens vergeet dat ikzelf eindig ben. De oneindigheid is niet voor mij, dus misschien moet ik met beide benen op de grond blijven staan en vanuit die fundamenten verder leven. Mij geven aan dat wat hier en nu is. Jij brengt mij die realisatie als ik bij je ben en je adem voel. Dat trekt mij terug in mijn eigen lichaam en waar ik thuis hoor: bij jou.

Toch blijf ik nadenken over die grote dingen: hogere doelen en ondenkbare concepten. Ondanks dat ik zo kan zweven van tijd tot tijd, blijf je van mij houden. Dat begrijp ik niet, maar ik ben er ontzettend dankbaar voor. "Als geloof toewijding is aan dat wat 'waar' en 'echt' is - toewijding aan nieuwe dingen hier in het nu, niet oude sterren op onbereikbare afstanden, dan kan ik mij alleen maar neerleggen naast jou." Samen met jou iets nieuw beginnen.

Dit lied spreekt van gebed en perspectief en als mens, gebonden in tijd en ruimte, is mijn plaats hier en mijn verantwoordelijkheid, die ligt bij jou. Ik wil mijn hele leven bij je zijn.

Dat geloof ik. Dat is geen definitief antwoord op onwrikbaar bewijs. Daarom is het 'geloven'.